Cerinthe
Geleneğe göre Saint-Pierre ve Saint-Paul ile bir sünnet olma olayı ve bilinmeyen bazı nedenlerden dolayı arası açılmıştır. Saint-Paule karşı olan bu düşmanlık havası dolaştığı yerlere o kadar çok yayılmıştır ki, saint-Paulün mektuplarında, Cerinthee taş atan bir çok parçalar vardır.
Cerinthe, Saint-Mathiu incilinden başkasını kabul etmezdi. Epiphaneye göre Cerinthe, Kudüsten ayrıldıktan sonra Anadoluya geçmiş ve orada kendi, "Kafirliğinin uçurumu"nu yaymıştır. Doktrinini yaymak için şehirleri dolaşmış ve Ephésedeki seyahatlerinden birinde hamamda havari Saint-Jeanla karşılaşmıştır. Havari, onu görünce çıraklarına: "İçeriye gerçeğin düşmanı girdiğinden, bina yıkılıp altında kalmamak için çabuk buradan çıkalım" demiş.
Cerinthenin en çok beynini yoran şey, âlemdeki kötülüğün nereden geldiği sorunudur. Cerinthenin sistemi bu sorunu çözme iddiasındadır. O, kendisinin üstün bir varlık olmadığını sadece göksel bir takım vahiylere nail olduğunu söylerdi.
Varlığın doruğundaki her türümün kaynağı olan bir tek Tanrının bulunduğunu ve bunun maddeyi yaratmadığını; bunun türüm merdiveninin aşağı basamağında bulunan ve tanrı varlığını bilmeyen meleklerin eseri olduğunu iddia eder. Ona göre diğer irfancı okul şeflerinin öğrettiği gibi, Yahudilerin Tanrısı, yaratıcı meleklerin şefi değildir. Din kanunlarını vahyeden melektir. Sisteminin bu noktasına da Cerinthe, Philonun sadık bir çırağıdır.
Sistemin diğer bölüğünde, İsanın bir bakireden doğmuş Tanrı olmadığını, belki diğer insanlardan daha yetkin olan Yusuf ve Meryemden doğmuş bir adam Olduğunu, vaftiz edildikten sonradır ki, kutsal ruha ve her şeyin bilinmeyen babasının vahiylerine nail olduğunu iddia eder.
Neander, Ewald, Gieseler, Lipsius, Kurtz, Baur, Dorner, Uressensé, Robertson, Woscott gibi tanınmış kişiler Cerinthein düşüncelerinin gerçek niteliğini araştırmışlardır.
İlgili Olabilecek Başlıklar:
Ansiklopedik Dizin
